طراحی مد چه تاریخچه ای دارد؟

تاریخچه طراحی مد چیست؟

تاریخچه طراحی مد به طور خاص به توسعه هدف در صنعت پوشاک، کفش و لوازم جانبی و طراحی و ساخت آنها اشاره دارد. صنعت مدرن، مبتنی بر شرکت‌ها یا خانه‌های مدکه توسط طراحان منفرد اداره می‌شوند، در قرن هفدهم با چارلز فردریک ورث آغاز شد که در آغاز سال 1858، اولین طراح بود که برچسب خود را به لباس‌هایی که خلق کرد دوخت. برای خرید مانتو اسپرت دخترانه روی لینک کلیک کنید.

طراحی مد از زمانی شروع شد که انسان ها شروع به پوشیدن لباس کردند. این لباس ها معمولاً از گیاهان، پوست حیوانات و استخوان ساخته می شدند. قبلا از اواسط قرن نوزدهم، تقسیم بندی بین لباس های پوشیده و لباس های آماده واقعا وجود نداشت. اما ابتدایی‌ترین تکه‌های لباس زنانه توسط خیاط‌ ها و خیاطانی که مستقیماً با مشتری سروکار داشتند، اندازه‌گیری می‌شدند. اغلب لباس‌ها در خانه دوخته می شدند و طرح دار بودند. هنگامی که ویترین فروشگاه ها برای فروش لباس های آماده ظاهر شد، این نیاز از حجم کار خانگی حذف شد.

طراحی این لباس‌ها بر اساس طرح‌های چاپی، به‌ویژه از پاریس که در سراسر اروپا پخش می‌شد و مشتاقانه منتظر آن بودند، افزایش یافت. سپس خیاط ها این الگوها را به بهترین شکل ممکن می دوختند. منشأ طرح‌ها، لباس‌هایی بود که توسط شیک‌ترین چهره‌ها، معمولاً آنهایی که در دربار بودند، همراه با خیاط‌ ها و خیاط‌ هایشان طراحی می‌شدند.

اگرچه از قرن شانزدهم عروسک های لباس پوشیده از فرانسه توزیع می شد و آبراهام بوس در دهه 1620 حکاکی های مد انجام می داد، سرعت تغییر در دهه 1780 با افزایش انتشار حکاکی های فرانسوی که جدیدترین سبک های پاریس را به تصویر می کشیدند و به دنبال آن طراحی مد افزایش یافت. مجلاتی مانند Cabinet des Modes. تا سال 1800، همه اروپایی‌های غربی یکسان لباس می‌پوشیدند. تغییرات محلی ابتدا نشانه فرهنگ استانی بود و بعداً برای محافظه کاری از آن استفاده شد.

در اوایل قرن بیستم، مجلات طراحی مد با استفاده از  روزنامه ها شروع به گنجاندن عکسدر خود کردند و تاثیربسیاری گذاشتند. این مجلات در سرتاسر جهان بسیار مورد توجه بودند و تأثیر عمیقی بر ذائقه عمومی گذاشتند. تصویرگران با استعداد – از جمله پل آیریبه، ژرژ لپاپ، ارته و جورج باربیه – صفحات طراحی مد جذابی را برای این انتشارات ترسیم کردند که آخرین تحولات مد و زیبایی را پوشش می داد. شاید معروف ترین این مجلات La Gazette du Bon Ton بود که در سال 1912 توسط لوسین فوگل تأسیس شد و تا سال 1925 به طور منظم منتشر می شد.

تاریخپه مد

طراحی مد قبل از سال 1900

در اوایل قرن 18، اولین طراحان مد به عنوان رهبران طراحی مد مطرح شدند. در دهه 1720، فرانسوا لکلرک، خیاط زن ملکه، مورد توجه زنان اشراف فرانسوی قرار گرفت، و در اواسط قرن، ماری مادلین دوشاپ، مادمازل الکساندر و لو سیور بولار همگی شهرت ملی به دست آوردند و پایگاه مشتریان خود را گسترش دادند. اشراف فرانسوی به اشراف خارجی تبدیل شد. با این حال، رز برتین به طور کلی به عنوان اولین طراح مد مشهور بین المللی در نظر گرفته می شود.

رز برتین (2 ژوئیه 1747 – 22 سپتامبر 1813)، ملقب به “وزیر مد”، خیاطی ماری آنتوانت، ملکه فرانسه از 1770 تا 1793 بود. برتن در پاریس مغازه ای باز کرد و تأثیر قابل توجهی بر پاریسی ها داشت. و سبک را به وجودآورد. تا اینکه انقلاب فرانسه او را مجبور به تبعید در لندن کرد.

ماری آنتوانت که یک فرد خارجی در دربار فرانسه بود، به طراحی های دقیق برتن برای کمک به او در “مبارزه با دشمنانش با سبک” تکیه کرد. ترجیحات مد منحصر به فرد ماری آنتوانت مانند شلوارهای سوارکاری مردانه یا لباس های شیفتی ساده، به شدت با لباس های مجلسی استادانه در تضاد بود، زیرا ملکه تلاش می کرد شخصیتی ایجاد کند که به شهروندان فرانسه اجازه دهد با او و سبک زندگی او ارتباط برقرار کنند.

اگرچه تلاش‌های ماری آنتوانت تا حد زیادی ناموفق بود، روشی که برتین به ملکه کمک کرد خود را از طریق مد بیان کند، پیشگامانه بود و سابقه‌ای برای پادشاهان پیرو و طراحان آنها، مانند لوئیس هیپولیت لروی ایجاد کرد. و در اوایل قرن نوزدهم، طراحانی مانند آن مارگارت لانچستر و مری آن بل کسب و کار خود را گسترش دادند و طرح های خود را در مجلات طراحی مد منتشر کردند. در نیمه اول قرن نوزدهم، طراحان مد روز پاریسی، مانند مادام ویگنون، مادام ویکتورین و مادام پالمیر، معمولاً به طور مستقل محصولی را طراحی نمی‌کردند که مشتریانشان بتوانند آن را برای خرید انتخاب کنند، بلکه محصول را با همکاری با خواسته‌های مشتریان خود ایجاد کردند. ، برای تولید چیزی منحصر به فرد.

یک انگلیسی ساکن پاریس، چارلز فردریک ورث (1825 – 1905) به عنوان اولین طراح به معنای امروزی این واژه در نظر گرفته می شود، با یک تجارت بزرگ که بسیاری از خیاطان ، خیاطان عمدتاً ناشناس را استخدام می کند. ورث که سابقاً پارچه‌فروش بود، موفقیتش به حدی بود که او می‌توانست تعیین کند که مشتریان چه بپوشند. ورث که به‌ عنوان طراح اصلی امپراطور اوژنی در کانون توجه قرار گرفت، از ارتباطات سلطنتی خود برای به دست آوردن شناخت و مشتریان استفاده کرد.

اعلامیه در 1 فوریه 1853 توسط ناپلئون سوم مبنی بر اینکه هیچ بازدید کننده ای بدون لباس رسمی به دربار او پذیرفته نمی شود به این معنی بود که محبوبیت لباس های سبک ورث بسیار زیاد شد. لباس‌های Worth که با تزئینات زیادی شده و از بهترین مواد ساخته شده‌اند، به دلیل کرینولین‌هایشان (ساختارهای فلزی قفس مانند که لباس را به شکلی شیک نشان می‌دادند)  از بهترین لباس های معروف هستند.

در طول دهه‌های اولیه قرن بیستم، مد اولیه در پاریس و تا حدی در لندن سرچشمه گرفت. فروشگاه‌های بزرگ نیز خریداران را به نمایشگاه‌های پاریس می‌فرستادند، جایی که آنها لباس‌هایی را برای کپی کردن می‌خریدند (و آشکارا خطوط و جزئیات تزئینات دیگران را به سرقت می‌بردند) در آن نمایشگاه ها پالتو زنانه یکی از محصولاتی بود که خانم ها برای دیدن آن می آمدند و سالن‌های ساخته‌شده و دپارتمان‌های پوشاک آماده، جدیدترین گرایش‌های پاریس را به نمایش می‌گذارند که با فرضیات فروشگاه‌ها در مورد سبک زندگی و کتاب‌های جیبی افراد مورد نظر مطابقت دارد.

ارسال دیدگاه